Ben aylardan nisanı
Mevsimlerden ilk baharı sevdim hep
Yağan yağmurlarda aradım kaybettiğim her ne varsa…
Sevmek bu kadar zor muydu anne?
Bir çift insan gözü için
Koskoca bir ömür feda etmenin karşılığı bu muydu?
Suç muydu aşk tadında yaptığım ibadet
Gönül değil miydi ki en büyük ve değerli mabet?
Neden yıktılar anne?

İki elim kan dolarcasına yumrukladım
Camları-duvarları
İlk sevdiğim kızı bekledim bu sokakta
Ve köşe başında ilk öptüğümü
Bir sokak lambası altında şiir yazmaya başladığımda
Henüz 11 yaşındaydım
Gözlerim hafif nemliydi
Ağlamak yakışmaz diyordum yiğide
Ama şimdi ağlıyorum anne!
Baktığım her taş ikiye bölünüp dağılıyor!
İçim acıyor bedenim yanıyor!

A.O.Y
Son demine geldim yine aşkın
Bir vefasız daha sessizce çekip gidiyor
Ama benim içimde fırtınalar kopuyor!!!

Başaramadım anne!
Sevdim sevilmedim
Sevgiyi buldum baş edemedim
Sevilmenin kıymetini kimseye anlatamadım
Acımı kimselere diyemedim!
Nedir bu insanların istediği anne?
Yalan sözlerle kurulmuş
Üç beş aşk bestesi mi?
Yoksa menfaat için dikilen
İki yüzlülük kalesi mi?
Bilmezler mi anne bu kalenin çarçabuk yıkılacağını?
Anlamazlar mı atılan yalanı dolanı
Görmezler mi sahte aşk besteleriyle gelen yılanı
Zehri neden şerbet sanıyorlar anne?
Neden sabrımı zorluyorlar?