Siirciler Reklam Alanı

Siirciler Reklam Alanı

'ÖLÜM GİYDİRDİM' ISMARLAMALARIMA

faruk ali meftun kullanıcısının resmi
Senin Oyun: None Değer: 3.8 (1 vote)

İnsan özüne yolcu ,yorgun ve tutsak ama yaşamın dayanılmaz hafifliğiyle...
Kimisinde ağır bir yüktü . Bırakmalımıydı acısını ,hüznünü, kederini, ya da neyine sevinmeliydi.
Yapmışlıklarının, olmamışlıklarını yüzüne karıştırarak, hangi acziyetini ele verdi...
Adem(insan) neden yasak işler, sonrasında acı çeker. Bedelini ödemişken hayatın neden arar insan bir türlü bulamadığını...

İyi'yi ve güzeli aramak bu olmalı , bütün arayışların yegane kaynağı tanrıda gizli. Bulmuşluklarımızı ,bildemediklerimeze ekleyerek ve

milyonlarca insanın çıkarmış olduğu ayak sesiyle söylüyorum! -iyi'yi ve güzeli bulmak özününü bulmaktır. Ademin(insan) suçsuz olduğu o masumiyeti.

***
Masumiyet remgimdi tarihimde
Hüznü giyerdim,
Yalın ayak çıkardım,
Soğuk ayazlara.

Sımsıcak acılarda çoğalır,
Nereye selam versem,
Baş isterlerdi.
Ve kanatlarını çırpardı yalnızlık,
Köhne duraklara.

Sonra biz uçardık.
Ve ne zaman yıkılsam,
Önce siz! düşerdiniz...
---tam on dört yerinden vurulmuşluk,
Göçebe ayaklanmalarına.

Yapmışlıklarıyla, olmuşluklarıyla, bildikleriyle diye başladığım cümlenin ,kavramsal karşıtlığında kıvranıyorum. Ve ölüm en büyük başarıdır insana. En çok insana yakışıyor sonluk, yolculuğunda. Ölüm varolmaktır özüne. Varlığında masumiyet olan iyi ve güzeli aramaktır hayat.

***
Özlemlerin yansıtıldığı bir dram bu,
Sanlığımda rağbet görmeyen hürriyetim,
Zanlığında oynadığım 3 buçukluk hayat,
Şiddet ve ihtiras,
Savaş ve barış,
Oysa;
Kendime yasaktım ben,
Kalabalıklarıma tutsaktım.

Ölüm biçtim tarihime .Bütün olasılıkları bağlamışken ömrüme, olmayanlarımı arıyorum yanılmalar ve yagılgıların izdüşünde...Benzeri olmayan bir kahramandım korkaklığımda. Yemişken meyvesini dünyanın durmadan savunduğum emanetlerim vardı hayatımda.
Koynumda gezdirdiğim ihanetimi, şimdi!.. Geri verin bana.

***
Ölüm giydirdim, ısmarlamalarıma,
Orta-yaşlı mutlu tarihim,
Son güzergahında.
Fırtınalar koptu, sevinçlerim,
Öksüzlerimde oldu
Yürürlüğünü kaybetmişken iyi'nin.
Ağıtlar yakıyorum,
Konuşmuyorum kimseye,
Kendine yetecek kadar nefesim.

Biliyordum,
Dünyayı değiştirmeye ne gücüm,
Söylenmesi gereken nede bir sözüm.
Birileri vurulunca oluyor
önce ben ölürdüm susuşlarımda,
Sonra sen düşerdin,
Aklımın binbir karışlarına.

Çıkmıyor zulmün ateşi
Kendine kalıyor ,
İz düşüyor,
Yanıyor ,yalpalıyor ,
Birileri ağlıyor,
Diğerleri kan susuyor,
Önce ben oluyorum nedeni,
Canı yanıyor,
'kimse'leri çığlık atıyor,
Sonra ben oluyorum,
Acıya soyunan .

Oysa;
Sahibinden aldığım kimselerim vardı,
Yine öksözlerim,
Yetim kalabalıklarım.
İsteklerim vardı,
Olmayan yaşanmışlarım.
Canım vardı!
Kirasında hayat,
Kiracısında ben oluyordum,
Sahibinde ölüm.

Şimdi! Susuyorum.
ve,
Ölüm arzuluyorum,
Önce beni gömeceksiniz toprağıma
Ölüm giydirdim ,
Gündüzünde son beyazlığıma.

isteklerimle olmayan ,
Bitmeyen ve bitmeyecek
Ismarlamalarıma.

Gündüzünde gördüm gizili,
Selam durdum,
İşbirliği yaptım.
Vaadime yeminler ediyorum ki!
Ölüm giydirdim ,
Kefenimde son beyazlığıma
ve,
Önce beni koyacaksınız toprağıma...
Sonra beni gömeceksiniz,
Son siyahıma...

Selçuk Köroğlu

Okuması uzunluğunda zor oldu

Cihan kullanıcısının resmi

Okuması uzunluğunda zor oldu ama tebrikler:)

Korkmadan kendini ifade et!

ölüm

aylin kullanıcısının resmi

ölümü giysilerinde taşıyabilmek kadar büyük bir yürek

Siirciler Reklam Alanı

Siirciler Reklam Alanı